01. 09. 2015 - 19:30
Pet najvećih zvijezda Eurobasketa
907
Shares
Pet najvećih zvijezda Eurobasketa

Majstori

Pet najvećih zvijezda Eurobasketa

01. 09. 2015 - 19:30
0
Shares

Košarka je timski sport, titule osvajaju najbolji timovi, ne igrači, ali ovaj sport ne bi bio to što jeste da nema fantastičnih individualaca.

Tako će biti i na ovom Eurobasketu, jednom od najizjednačenijih kada su u pitanju konkurenti za titulu, gdje će se prvo pričati o velikim zvjezdama, a tek onda na njihovim ekipama.

Skup najboljih evropskih selekcija garantuje učešće na desetine spektakularnih igrača, a beogradski B92 izabrao je petoricu.

Apostrof je naravno na NBA zvjezdama, liderima glavnih favorita, ali tu su i aduti Eurolige, u pitanju su Tony Parker, Pau Gasol, Nemanja Bjelica, Dirk Nowitzki i Vassilis Spanoulis. 

Nemoguće je reći koji je od njih najbolji, Nowitzki je svakako čovjek za koga se može reći da je nedodirljiv kada su u pitanju Evropljani, Parker je višestruki NBA šampion, Gasol jedan od najdominantnijih centara ovog vijeka, Spanoulis je čovek u čijoj igri uživaju svi, bez obzira za koga navijaju, dok je Bjelica aktuelni najkorisniji igrač Evrolige.

Tony Parker (Francuska)

Francuska se ne može pohvaliti bogatom košarkaškom tradicijom, prije svega reprezentativnom, ali nije ni prva ni poslednja država koja je zbog jednog čoveka ušla u red najvećih. 

Tony Parker je čovjek koji je jedini pravi sinonim za francusku košarku, čovjek koji je prva i jedina asocijacija kada se pomene Francuska u vezi sa ovim sportom. 

Prije njega košarka je bila marginalni sport u ovoj zemlji, a sada su branioci titule prvaka Evrope. S obzirom da ima 33 godine ovo mu je vjerovatno posljednji nastup za nacionalni tim, a gdje će imati bolji oproštaj nego u domovini. 

Statistika nije nešto što je potrebno pominjati kada se priča o Parkeru, dovoljno je reći da je četiri puta osvajao NBA ligu, i to ne kao epizodista, već kao lider San Antonio Spursa, pa da bude jasno o kakvom se igraču radu. 

Iako je Francuz, s obzirom na tok njegove karijere teško ga je svrstati u evropskog košarkaša, jer je kompletnu proveo u NBA ligi, pa nije greška i odrediti ga kao predstavnika američkog stila košarke, poput naturalizovanih Amerikanaca u brojnim evropskim selekcijama. 

Iako je svake sezone igrao završnicu NBA lige, nakon čega većina Evropljana odustaje od nastupa za reprezentaciju, Parker se uvijek bez mnogo pompe odazivao pozivima selektora, pa je igrao na svakom od prethodnih sedam evropskih prvenstava. 

Do prve medalje stigao je u Beogradu 2005, Francuska je osvojila bronzu, korak više napravio je 2011, a onda je prije dve godine pokorio Evropu. 

Parker je poznat kao jedan od najbržih košarkaša u NBA ligi, napad mu je jači od odbrane, a napade često završava eksplozivnim prodorima u reket uz polaganje ili “floter”. Uprkos tome što spada u red nižih igrača (188cm), često predvodi NBA ligu u poenima iz reketa. 

U prvim godinama profesionalne karijere često je šutirao za tri poena, ali su treneri Spursa unijeli raznovrsnost u njegovu napadačku igru što je donijelo porastu procenta ubačenih šuteva. Ono na šta je negativno uticao njegov ekslozivan stil igre su koljena, česti problemi sa upalom tetiva. 

Prosječno je na prvenstvima Evrope bilježio 16,8 poena, 3,2 asistencije i 2,8 skokova.

Pau Gasol (Španija)

Neki ga vole, neki ga mrze, ali niko ne može osporiti da je Pau Gasol jedan od najboljih centara u historiji evropske košarke. 

Iako mu je 35 godina, i dalje je jednako dominantan u reketu, a da će i na ovom EP biti pošast po protivničke koševe, pokazao je dominantnim predstavama u pripremnim utakmicama. 

Gasol je dio generacije koja je dominirala evropskom i svjetskom košarko u mlađim kategorijama krajem prošlog vijeka, a da dominacija je samo nastavljena u seniorskoj konkurenciji. 

Predvođeni Gasolom, Španci su osvajali evropska i svjetska zlata i srebra, kao i olimpijske medalje, ali već pet godina su bez odličja. 

Kada je centar Chicago Bullsa bio nezasutavljiv, poput EP 2009. i 2011, tada je i Španija bez problema osvajala titule. 

Vjerovatno bi danas uživao u reprezentativnoj penziji da “furija” nije razočarala na Svjetskom prvenstvu prošle godine na svom terenu, jer Gasol želi oproštaj sa medaljom, vjerovatno isključivo zlatnom. 

Izostanak nekoliko važnih igrača, poput njegovog brata Marca i Juana Carlosa Navara su oslabili Španiju, ali je Pau više nego ikad motivisan da pobijedi sve. 

Njegov odlazak predstavljaće kraj jedne blistave ere u evropskoj košarci, što samo daje veću draž predstojećem Eirobasketu. 

Za 213 centimetara visokog čovjeka prilično je pokretljiv i brz, pa je često tokom karijere igrao krilnog centra, a sjajnim igrama je doživio da ga porede sa Tonijem Kukočem i Dirkom Nowitzkim, iako mu je Nijemac savremenik. 

Najjače oružje su mu šutevi sa posta i poludistance, gdje koristi širok dijapazon oružja – skok-šut, horog, lažnjake, “zavlačenja” pod ruku rivala, a podjednaka umješnost sa obje ruke posebno otežavaju odbranu čuvaru. 

Pokretljiva stopala ga čine ubitačnim i u kontranapadima, a nerijetko zna da postigne i trojku. Jednostavno rečeno, ne znate odakle može da napadne.

Nemanja Bjelica (Srbija)

Srbija je uvijek bila “bogata” velikim košarkaškim zvijezdama, u ovom vijeku je ta dominacija polako počela da blijedi, sve smo se manje oslanjali na pojedince, sve više na tim, a kako se selekcija postepeno oporavljala od velike krize iz sredine prošle decenije, tako su počeli da se izdvajaju i individualni igrači. 

Jedan je posebno bio upečatljiv u poslednjih nekoliko godina, tiho, nečujno i pomalo neočekivano Nemanja Bjelica je izrastao u jednog od najboljih evropskih igrača, da bi protekle sezone zasjenio sve konkurente u Euroligi i podsjetio na svojevremenu dominaciju Dejana Bodiroge. 

Prije manje od deset godina je razmišljao o kraju igračke karijere, koja je tek bila počela, a onda ga je otkrio Svetislav Pešić. Polako, korak po korak, napredovao je prvo u Crvenoj zvezdi, potom u Laboral Cuci, da bi zenit doživio u Fenerbahčeu. 

Sa 208 centimetara zvanična pozicija mu je krilni centar, ali zahvaljujući Pešićevom forsiranju na poziciji plemejkera povremenu u Zvezdi, usavršio je tehniku, pa je prošle sezone u Feneru bio dominantan na više pozicija, što mu je redovno donosilo dabl-dabl, a ponekad i tripl-dabl učinke. 

Njegova univerzalnost, tehnika i snalaženje u reketu ga čine potpuno nepredvidljivim, a Aleksandru Đorđeviću omogućava da preko njega riješava sve probleme u napadu, ali i u odbrani. 

Sa Srbijom ima dva seniorska srebra, po jedno sa EP i SP, ali se na ovom Eurobasketu očekuje od njega da bude lider tima u pogodu na evropski tron. 

Bez obzira na učinak u klupskoj karijeri, titule u Evroligi, poene, skokove i blokade u NBA ligi, nijedan srpski igrač nije mogao da stekne status ikone u ovoj zemlji košarke bez velikog uspjeha sa reprezentacijom. 

EP u Berlinu i Francuskoj su šansa za Bjelicu da stane rame uz rame sa Bodirogom, Đorđevićem, Danilovićem, Divcem, Paspaljem, Kićanovićem, Koraćem, Dalipagićem… 

Dirk Nowitzki (Njemačka)

Nemoguće je reći za nekog igrača da je najbolji u historiji, čak i na samo jednom kontinentu. Posebno ako je taj kontinent Evrope. Mnogi će upravo to reći za Dirka Nowitzkog, najefikasnijeg stranca u historiji NBA lige. 

Bilo je Evropljana koji su blistali u NBA ligi, poput Sabonisa, Kukoča, Divca, Petrovića, ali nijedan od njih nije imao status superstara na nivou Jordana, Magica, Birda, Abdul-Jabara, Bryanta, kao što ima Nowitzki.

Osvojio je sve što jedan pojedinac može ostvariti u NBA ligi, bio i šampion, i najkorisniji igrač regularnog dijela sezone u finala, igrao na više od deset All-Star utakmica, bio član najboljih timova, pobijedio u šutiranju trojki, ali jedna stvar mu nedostaje, titula sa Njemačkom. 

Najbliži je bio 2005. u Beogradu, “letio” je po Areni i sa lakoćom gazio rivale, ali je ipak neočekivano zaustavljen u finalu. 

To je bio i poslednji put kada smo gledali “pravog” Nowitzkog u dresu reprezentacije. Igrao je on i kasnije, ali je prioritet imao napad na NBA titulu, a kada je to ostvareno 2011, uslijedila je borba sa povredama. 

Sa 37 godina odavno je spreman za penziju, ne samo reprezentativnu nego i klupsku, ali kao čovjeku kojem je košarka u krvi, teško mu je da napusti parket. 

U međuvremenu je propustio nekoliko međunarodnih takmičenja, 2011. u Sloveniji je bio samo blijeda senka popularnog “Dirkenštajna”, što je najavilo njegov kraj u dresu Njemačke, ali nije mogao da odoli da ga još jednom obuče na domaćem terenu. 

Nakon što je konačno vezao dijve kompletne sezone u Dallasu, koje je odigrao na izuzetno visokom nivou za svoje godine (17,3p; 5,9s; 1,9as prethodne), Berlin je spreman za spektakl. 

Nowitzki se tokom karijere izgradio kao univerzalno krilo, koje povremeno može da odigrao i “peticu”, ali je izuzetan šut ono što ga čini fenomenalnim. 

Samo su Hakeem Olajuwon, Bob Petit i Elgin Baylor uspjevali da poput njega imaju prosejk od 20+ poena i 10+ skokova u NBA play-offu, što je radio prije dvije sezone. 

Dostigao je i učinak legendarnog Jerryja Westa kao tek drugi igrač sa 14 utakmica u play-offu sa najmanje 30 poena. 

Među 100 najboljih pojedinačnih učinaka u play-offu u posljednjih 20 godina, osam njih pripada Nowitzkom, što je rekord. 

Kada se priča o Dirkovoj igri često se pominju imena kao što su Charles Barkley, Kareem Abdul-Jabbar, a zauvijek će ostati urezan u historiju NBA lige čuvenim “fejdavej” šutom za pobjedu u NBA finalu 2011. Godine. 

Uoči te sezone LeBron James je taj njegov potez označio kao drugi najnezaustavljiviji šut, nakon Abdul-Jabarovog horoga. 

Michale Jordan ga je 2013. godine izdvojio uz Kobija Bryanta, Lebrona Jamesa i Tima Duncana kao igrača iz današnjeg vremena koji bi i u njegovoj eri mogao biti jednako uspješan. 

Na to se više nema šta dodati.

Vassilis Spanoulis (Grčka)

On je Grk, ali ima teren u Beogradu. Zaboravićete njega dok traje sezone, a onda će vas prodrmati u roku od pet minuta predstavom vrijednom titule prvaka Evrope. 

Vassilis Spanoulis je bio dovoljan da Olympijakos tri puta postane prvak Evrope u posljednjih šest godina, iako je klub iz Pireja u svakoj od tih sezona bio daleko od statusa favorita. 

Nije se proslavio u NBA ligi, ali mu u Evropi nema ravnog. Ostvario je sve što može u klupskoj košarci , a i sa reprezentacijom je dostigao vrh, u Beogradu 2005. Iako tada tek 23-godišnjak, bio je ključni igrač u pohodu na neočekivano zlato. 

Narednih godina Spanoulis je bio predvnodnik Grčke, znao je da ubaci 24 poena dominantnim Špancima, ali Grčka nikad više nije prišla ni blizu treće titule prvaka Evrope. 

Niko im ne daje mnogo šansi ni ove godine, ali ono u šta se Grci nadaju je da će popularni “Bili” upotrijebiti svoju magiju iz Pireja i u nacionalnom dresu, i od autsajdera opet stvoriti šampiona. 

Idol mu je Michael Jordan, Amerikanci vole da ga nazivaju evropskim Derrickom Roseom, prije svega zbog toga što 90% igre provodi van linije za tri poena, te ima fantastičan dribling, bez obzira što je atletski daleko iza zvijezde Chicaga.

Učitaj još novosti